Happy Happy ^_^
スポンサーサイト

一定期間更新がないため広告を表示しています

 - - -
คืนบดินทร '52
ไม่ได้มาอัพซะนานเลยแฮะ... ขอโทษนะที่หายไปนาน...

เมื่อวานคือวันคืนบดินทรล่ะ กลับมาถึงบ้านก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว

เพราะว่าที่โรงเรียนมันมีเรื่องน่ะ...

จะเริ่มเล่าจากตรงไหนก่อนดีนะ ฮะ ๆ ๆ


เอาล่ะนะ ตั้งแต่แรกเลยละกัน

เค้าไปถึงโรงเรียนตอนประมาณ 6 โมงกว่า ๆ

พอถึงก็โทรเรียกบอมมารับ

ตอนเข้าไปในโรงเรียนนะ ให้ความรู้สึกเหมือนมันไม่ใช่โรงเรียนตัวเองเลยล่ะ

แบบว่าคนเต็มไปหมดเลย มืด ๆ ด้วย

มันก็เลยเกร็ง ๆ สั่น ๆ

แต่ว่าพออยู่ไปสักพักก็ดีขึ้นอะนะ...


เค้าดีใจมากเลยที่เห็นจูเนียร์ เพราะตอนแรกคิดว่าจะไม่มาซะแล้ว

(ย้ำบอมแทบตาย บอกว่าให้เขามาให้ได้นะ)

แล้วพอพวกนุ๊ก ฟ้า อะไรพวกนี้มา ก็เลยแยกกับกลุ่มบอม ไปเดินเล่น

ทีนี้ในงาน เค้าเห็นคนที่ดูท่าทางน่ารักคนนึง

เป็นผู้ชาย ใส่เสื้อลายสก๊อตสีเขียว ดูตี๋ ๆ อะ

ก็เลยไปกรี๊ด ๆ ให้นุ๊กฟัง

แล้วทีนี้หลิวมันบอกว่ารู้จัีก ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะเป็นคน ๆ เดียวกับที่หลิวรู้จักนะ

แบบว่าไม่อยากจะเชื่อน่ะ !?

แต่ดันเป็นจริง ๆ ด้วยล่ะ

ก็ตอนเฝ้าโต๊ะให้พวกผู้ชายที่เดินไปไหนก็ไม่รู้

ก็เห็นคน ๆ นั้นเดินผ่านมาพอดี เลยเรียกหลิว บอกว่าคนนี้แหละที่บอกว่าน่ารัก

หลิวมันเลยเรียกเขาอะ เหวอไปเลย ฮ่า ๆ ๆ

แต่ไม่รู้นะ พอเห็นเขานั่งอยู่กับโต๊ะหลิว แล้วลุกออกไป

ทำไมมันไม่น่ารักแล้ววะ ???


แล้วพอสักแป๊บนึง มันเริ่มไม่มีอะไรแล้ว

เค้า นุ๊ก ฟ้า เลยเดินตามซุ้มหาของกิน ซึ่งมันแพงมาก ๆ

ไม่ดิ ราคาก็ไม่เชิงแพงหรอก 30 บาทอะ

แต่ว่าปริมาณอาหารให้น้อยเวอร์ ถึงกับไม่อยากกินอะไรไปเลยแฮะ

ก็็เลยไปแลกคูปองคืน แล้วเดินไปที่ปะรำพิธี

เพราะว่าพวกผู้ชายอยู่ตรงนั้นกัน

เดินไปรอบแรกไม่เจออะ ก็เลยเดินกลับแล้วมาเจอบอมอยู่กับพวกไอซ์

ทีนี้พอบอมโทรหาพวกจูเนียร์ ก็เลยเดินไปปะรำอีกรอบ

สงสัยสวนกันจริง ๆ ด้วยล่ะ เพราะพวกนั้นไปซื้อขนมข้างนอกกัน


ก็นั่งเล่นอะไรอยู่แุถว ๆ ปะรำนั่นแหละ...

จนแบบ รู้สึกว่าง่วง ๆ แต่ว่าก็ไม่ได้โทรหาหม่าม้า

ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันนะ...

แล้วทีนี้เลยเปรย ๆ กับบอมแล้วก็ฟ้า... ประมาณว่า จะบอกตอนไหนดีนะ ?

พวกมันเลยบอกว่า วันนี้เลย เดี๋ยวมันมาแกก็เรียกมันไปคุย

แล้วคือ... ยังคุยกันไม่รู้เรื่อง มันก็มาอะ...

ยังไม่ได้เตรียมใจ เตรียมอะไรเลย ในหัวงี้โล่งสุด ๆ

คิืดอะไรไม่ออก

บอมมันก็เรียกมา แล้วเร่งเค้า บอกให้บอกไป บอกไปสิวะ

แต่เค้าก็ไม่บอก... เค้าไม่กล้าพอ เึค้าไม่พร้อม...


ทีนี้เห็นคนมารวมตัวกัน ก็เลยเดินเลี่ยงไปกันหมด ไปอยู่แถว ๆ สนามบอล

แต่ว่าพวกนั้นกลับไปรุมบอม ตกใจมากเลยล่ะ

พอบอมมันวิ่งหนีออกไป กลุ่มเพื่อน ๆ เค้าก็บอกว่าให้เข้าไปในงานก่อน

ตอนแรกเค้าก็จะเข้า แต่ว่าพอเห็นจูเนียร์กับวอร์ปวิ่งสวนออกไป

เค้าก็เลยบอกบีเอ็มให้วิ่งไปกับเค้า

บีเอ็มบอกว่าจูเนียร์แรงเยอะมาก ขนาดมันยังเอาไม่อยู่

ตอนที่วิ่งไปถึงจูเนียร์ เขาบอกให้เค้ากลับไปกับเพื่อน ให้โทรหาพ่อบอม

ส่วนตัวเขาจะไปคุยกับพวกนั้น

บีเอ็มก็บอกว่าไม่ได้ เดี๋ยวก็โดนยำหรอก

แล้วนั่นเป็นครั้งแรกเลยนะ ที่เค้าเห็นจูเนียร์ขึ้นน่ะ...

เพราะบอมเป็นเพื่อนไง

จูเนียร์บอกว่า แล้วอย่างงี้ บอมก็จะตายเปล่า พวกนั้นมีขวดเหล้าด้วยนะ

แล้วก็ก้าวขายาว ๆ เดินไปพร้อมกับวอร์ป

โชคดีที่แพนโทรหาบอมติด บอกว่าบอมอยู่ที่ห้องสมุดแล้ว

ถึงได้ไปหาบอมกันที่ห้องสมุดน่ะ...

ใจหายหมดเลย ตกใจมาก ๆ เลย...


เค้าเลยโทรหาแม่ เพราะถ้าปล่อยไว้ ไม่รู้พ่อบอมจะมารับเมื่อไหร่

ถึงจะมีกลุ่มเพื่อนผู้ชายห้องอื่นก็เถอะ แต่แค่ตอนนั้น ยังจับไอ้เวรนั่นไม่ให้เตะบอมไม่ได้เลย

เพราะงั้นเลยต้องบอกแม่ไป ไม่งั้นคงไม่ได้อยู่รอส่งมันแน่ ๆ

ส่วนอาจารย์เริงวัฒน์ก็รู้อยู่แล้วว่ามีเด็กตีกัน

แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นบอม

เค้าเองก็คิดไม่ถึง... ไม่คิดว่าจะเป็นเพื่อนของเค้า

แล้วดูนะ สาเหตุที่มันทำบอม...

เพราะคิืดว่าบอมไปแย่งแฟนมัน งี่เง่าที่สุดอะ


อารมณ์ตอนนั้นต้องบอกว่าซึมมาก เค้าอะ...

เพราะว่ามานึกดู เค้าน่้าจะบอกจูเนียร์ไปเลย บอกไปให้รู้เรื่อง

ทำไมต้องไม่กล้าด้วยนะ...

ถ้ากล้า ก็คงบอกไปได้ เหมือนกับที่ก่อนนอนทุกครั้งจะทวนคำพูดตัวเองที่อยากจะบอกออกไป

แต่พอเอาเข้าจริงกลับพูดอะไรไม่ออกเลย...

เค้าอยากจะบอก อยากจะคุยให้รู้เรื่อง เค้าอยากบอกจริง ๆ นะ...

เค้าจะมีโอกาสนั้นอีกไหมนะ

อยากจะพูดไปว่า


จูเนียร์รู้ใช่ไหมว่าเค้าชอบ... เค้าเองก็รู้ว่าจูเนียร์รู้

แต่ว่ายังไงก็อยากจะบอกด้วยตัวเอง

อยากจะบอกว่า ถึงแม้ว่าจูเนียร์จะไม่คิดอะไรกับเค้าเลย

แต่ว่าิากให้ช่วยเก็บเรื่องของเค้าไปคิืดหน่อย... ให้รู้จักตัวตนของเค้าก่อนแล้วค่อยให้คำตอบ

ถึงตอนนั้น...

ถึงตอนนั้น ต่อให้ปฏิเสธเค้า เค้าก็จะยอมรับ

รู้ว่าไม่มีสิทธิ์ที่จะขออะไรมากมาย

แต่ว่ายังไงก็ขออยู่อย่างนึงเถอะนะ... คุยกับเค้าให้เป็นปกติ

เหมือนเพื่อนธรรมดาทั่วไป อย่าเกร็งเพราะคิดว่าเค้าชอบจูเนียร์จะได้ไหม

ทำอย่างงี้มันอึดอัดนะ... มันทำให้เค้าไม่กล้าคุยกับจูเนียร์

ทั้ง ๆ ที่อยากคุยด้วยมาก ๆ

แต่ก็เพราะอย่างนั้นล่ะนะ... บางที...

จูเีนียร์อาจจะรำคาญความรู้สึกที่เค้ามีให้ก็ได้...
10:21 - comments(0) trackbacks(0)
ขึ้นเดือนใหม่ เทอมสองแล้วนะ :))
ผ่านกีฬาสีมาได้สองวันแล้วล่ะ

ผ่านวันเกิดมาแล้วด้วย

สนุกมากๆเลย

แต่ว่าไม่ได้ถ่ายรูปมาหรอกนะ มันอยู่กล้องชาวบ้านเขาหมดเลย...

ตอนทำพิธีเปิดเสร็จอะ

โคตรเจ็บเท้าเลย วิ่งเหยียบเศษหินออกมา...

ทำกระเป๋าหายด้วย ตอนนั้นตกใจมากอะ

ร้องไห้เลย แง้ว...

แต่สุดท้ายก็เจออะนะ ขอบคุณวอร์ป โย จูเนียร์มากๆนะ

ตอนเต้นอะ มันส์มาก คุคุ

ได้ที่ 1 ด้วยแหละ ไม่อยากจะเชื่อเลย ฮ่าๆๆ


เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องเรียนตามปกติแล้ว

ไม่อยากเรียนเลยแฮะ...

ขี้เกียจ~~~

เดี๋ยวก็จะไปตัดผมแล้วล่ะ เสียดายจังเลย

ตอนนี้มีข่าวลือล่ะ ว่าผ.อ. อาจจะมาจากบดินทรสอง

แต่ว่าเค้าไม่เอาหรอกนะ

ได้ยินมาว่าผ.อ.คนนี้โรคจิตเรื่องผมมาก (ยืมคำพูดนุ๊กมาหน่อย)

ถ้าให้ติ่งยันม.6 นี่กรี๊ดนะคะ


ปีนี้ ค่าข้าวขึ้นราคาแหละ เซ็งจริงๆเลย

ไม่อยากซื้อข้าวกินแล้วนะ เดี๋ยวหอบขนมปังอะไรพวกนี้ไปกินดีกว่า

ต้องเก็บเงินแล้ว ช่วงปิดเทอมแคะกระปุกออกไปเยอะมากมาย...


เดี๋ยวก็ต้องเลือกสายเรียนล่ะ...

ไม่รู้ว่าจะเรียนอะไรดี เพื่อนๆมันส่วนใหญ่ไปสายวิทย์กัน

บางคนก็จะไปต่อที่อื่น

ไอ้สายที่เค้าจะเข้าดันไม่มีคน... ไม่สิ อาจจะมี

แต่มันไม่ใช่เพื่อนสนิทอะ เฮ้อ...

คนที่เค้าชอบ ก็เข้าคนละสาย แถมเป็นสายที่ชาตินี้

ต่อให้ตายยังไงก็ไม่มีทางเข้าเด็ดขาดอีกต่างหาก

โว้ยยย น่าเบื่อ

แต่ก็นะ ช่างเถอะ...

ชีวิตเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับคนอื่นสักหน่อย ช่างมันเถอะ

ปีนี้ก็... สร้างความทรงจำให้มากๆละกัน
13:05 - comments(0) trackbacks(0)
สุดท้าย เมื่อวาน -*-
สุดท้าย... เมื่อวานก็ส่งเมสเซสไป...

ก็ถ้ามันมีคนส่งด้วย ไม่ใช่เค้าส่งคนเดียวก็ยังพอกล้าแหละน่า

เค้าไม่รู้จะเขียนอะไร เลยส่งรูปเค้กที่ทำไปนั่นแหละ

ไม่คิดว่าจะส่้งตอบมาด้วย...

แต่ว่าผิดคาดมากอะ

ส่งตอบกลับมา (ตอนตีหนึ่ง ตูสะดุ้งตื่นเลย)

แฮะ...

แต่ว่ากว่าจะหลับต่อนี่นาน

เพราะถ้าตื่นแล้วมันจะหลับยาก ยังดีที่ไ้ด้นอนต่ออะ

วันนี้ตื่นประมาณ 8 โมงกว่า

รีบตื่นไปไหนวะ~~


เออใช่! เมื่อวานวาดรูปลงสี

ได้มารูปนึง~



14:34 - comments(0) trackbacks(0)
誕生日 お目出度う ね にゃにゃ
สะ.... สุขสันต์วันเกิดนะ!!

เค้าไม่กล้าพอที่จะรอให้ถึงวันจันทร์

แล้วไปบอกเนียร์เนี้ยตรงๆว่าแฮปปี้เบิร์ธเดย์ย้อนหลัง

เพราะคนอื่นมันต้องล้ิอแน่ๆเลย...

บอกแค่ในนี้ก็พอเนะ

ขอให้มีความสุขมากๆ ปีนี้ทำบัตรแล้วนี่นา~

สมหวังในสิ่งที่คิด ที่ต้องการ

ยิ้มบ่อยๆนะ! เค้าน่ะ...

ชอบเวลาเนียร์เนี้ยยิ้มที่สุดเลย...


สุดท้าย.... เค้าวาดรูปเค้กล่ะ...

ใช้เวลานานนิดหน่อย เพราะไม่ถนัดวาดในคอม

ถึงจะไม่ได้ให้ดู แต่ก็หวังว่าจะชอบ... นะ?



11:48 - comments(0) trackbacks(0)
แง... ร้อนเว้ย
ร้อนเว้ย ร้อนเว้ยยย

ร้อนไปหมดเลยยยยย

ฮือ... ร้อนสุดๆก็คาบภาษาไทย...

ไอ้บ้าบีเอ็มอ้ะ ไอ้บ้า!!

ครูเขาเรียกคนออกไปแสดงเป็นบทบาทสมมติไง

เรื่อง "เห็นแก่ลูก"

มีตัวละคร นายล้ำ อ้ายคำ พระยาอะไรสักอย่าง แล้วก็แม่ลออ

คู่แรก หลิว (นายล้ำ) วอร์ป (อ้ายคำ) บอส (เจ้าพระยาฯ)

ก็... ฮาอะ แม่ง พูดไม่ตรงสคริปต์ (หนังสือ) เลย

แต่ก็ตลกดี

พอคู่สอง นุ๊ก (นายล้ำ) จ๋า (พระยาฯ)

อันนี้มันก็เฉยๆอะ ไม่อะไร แต่อ่านแล้วดี ฟังรู้เรื่อง (กว่าคู่แรก)

แล้วก็สุดท้ายของชั่วโมง....

เชด...ดดดดด

ครูเรียกเนียร์เนี้ย ตูก็ไม่อะไร เออ ไหน ใครอีกคน

ครูยังไม่ทันอ้าปากพูด

ห่ารากบีเอ็มเสนอชื่อตูทันทีเลย...

ไอ้เ!ย!!!!

บ้าที่สุดดดดด แล้วจะไม่อะไรเท่าไหร่เลย

ล้อตูทามมายยยยยย

ล้อทามม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

แม่ง ล้อยกห้องอะ ล้อทำไมวะะะะ

ฮือ...อออ

มาหน้าแดงตูดลงตูดลิงไรล่ะ

โฮกกกกกกกกกกกกกกก

ตูไม่กล้ามองหน้ามันแล้วนะ!!  (ตูเขินอะ ฮือ)

อ้ากกก~~~~~กกก


ป.ล. เกือบลืม เอาแต่โวยวาย ทันโจวบิ โอเมเดโตะเนะ เชสเซอร์
18:10 - comments(1) trackbacks(0)
แบบว่า... แบบว่า...
ไม่รู้จะพูดไรดีแล้ว

รู้สึกว่าตอนนี้แฮปปี้มากๆ อ้าก...กกก

อ่อก... สำลัก แค่กๆๆ

ฮ่าๆๆๆ พรุ่งนี้ได้เรียนพละแล้ว!!

ชุดพละจ๋า... กางเกงใหม่ที่หวังว่าัมันจะไม่ขาดเร็วนัก คิกๆ

(มันมาคนละอารมณ์กับเมื่อวานเลย )

ก็แหม... ก็แหม... ฮิ...

/me ยิ้มไม่หยุด

ให้ตายสิ วันนี้น่ะนะ

เนียร์เนี้ยไม่หลบหน้าเค้าแล้วล่ะ!

คือก็ไม่ได้มองอะ แต่ถ้าหันมาก็ไม่ขนาดหลบหน้าแล้ว

โฮก... จะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม ดีใจค่ะ!!

ตะ... แต่ว่า แต่ว่า

เค้ายังไม่ได้ชอบจริงๆน้าาาาาาาา

พูดจริงๆนะ!!

แต่ว่า... น่ารักจริงๆนะ~~

ว้าก!! ไปไกลแล้ว ไปไกลแล้ว!!


วันนี้น่ะ ไม่โดนไถไปติดหน้าต่างแหละ

ความจริงก็โดนไถไป แต่ว่าหัวโขกหน้าต่างก่อน (ไอ้บอม -_-^)

เลยรอด... แฮะๆ

แล้วก็ แล้วก็...

มันบอกจะเลี้ยงสเวนเซ่นเป็นค่าทำขวัญญญญญญ

การี๊ด~~

แถมพรุ่งนี้ สมศรีเปิด ไปเรียน~

แวะบดินทรสาม ยำมาม่าฟรี~~~~

โอ๊ย~ ทำไมอะไรๆมันดูจะดี๊ ดี ซะเหลือเกินวะวันนี้!?

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
20:24 - comments(0) trackbacks(0)
เค้าเปล่า!!!!
เค้าบอกว่าเค้าเปล่า เค้าไม่ได้ชอบ

ยังไม่ได้พูดสักคำเลยว่าชอบ ไม่ได้ชอบ!!!

แล้วมันอะไรกันวะคะ!?

ให้ตายเหอะ จะล้อก็ช่วยดูหน้าคนที่โดนหน่อย

บอกว่าไม่ได้ชอบ ไม่ได้ชอบ ไม่ได้ชอบโว้ยยยย

เนียร์เนี้ยมันก็มีคนที่ชอบอยู่แล้ว

ไปล้อมันกับเค้าทำไม ล้อทำห่ารากอะไรรรรรร

เห็นไหม มันไม่กล้ามองหน้ากูแล้วนะโว้ย

ไอ้บัดซบ!!

บัดซบ บัดซบ บัดซบ

บัดซบ!!!!!

โธ่เว้ยยยยยยยย

ให้ตายสิ ให้ตายสิ!!

ก่อนจะล้ออะไรออกมา ขอร้องเหอะ คิดถึงผลที่ตามมาหน่อย

ลำพังกูเองยังไม่เท่าไหร่

แต่เนียร์เนี้ยล่ะ...

เนียร์เนี้ยมีคนที่ชอบอยู่แล้ว เค้ารู้ คนอื่นรู้

ไอ้คนไม่รู้ ก็รู้ไว้ซะสิวะ

ให้ตายสิ!!

โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

โอเค! โอเค!

กูไม่ได้ชอบ โอเคป้ะ!?

แล้วยังไง

แล้วยังไง

ถ้าเกิดชอบขึ้นมา แล้วยังไง!!!

แล้วจะยังไงอีก

รู้ก็รู้ รู้อยู่ รู้อยู่แล้ว ชัดเจนด้วย

ก็ถ้าชอบคนที่เขาไม่ได้ชอบตอบ

มันจะมีผลอะไรวะ

ไม่มี!! รู้เว้ยยย

แล้วยังไง แล้วยังไง...

ก็อกหักน่ะสิวะ!? เรื่องแค่นี้ใครจะไม่รู้

ให้ตายสิ...

ก็แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรเล่า...

ก็รู้อยู่ รู้อยู่แล้ว เข้าใจดีนี่นา

เพราะงั้นถึงได้ไม่ชอบไง ถึงไม่ชอบ

เข้าใจมั่งดิวะ เข้าใจกูมั่งสิ.....
20:39 - comments(0) trackbacks(0)
เราเป็นคนดูออกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอวะ!?
ก็...

วันนี้อยู่กับนิ้งตอนเย็นอะ แล้วเดินไปอุดมพร้อมกัน

(สรุปวันนี้ไม่เรียนแหละ แฮะๆๆ)

แล้วก็ไปนั่งแหมะอยู่ร้านแจม คุยกันเรื่อยเปื่อย

สักแป๊บก็นั่งถามนิ้ง... ชอบจริงๆเนี่ย ต้องรู้ด้วยตัวเองใช่ไหม

มันก็บอกว่าใช่ แล้วก็เงียบ

เค้าก็ไม่รู้จะคุยอะไร เลยท้าวความต่อมาถึงตอนที่คุยกับบอม กับวอร์ป

เรื่องเดียวกันเนี่ยแหละ

ว่าบอมมันมีข้อแลกเปลี่ยนอย่างนึงตอนถามมันว่าเป็นยังไง

คือต้องบอกชื่อคนๆนั้น (ที่เข้าข่าย... แต่ยังไม่ใช่เว้ย )

งานเริ่มเข้าตรงที่ นิ้งถามนั่นแหละัว่าใครเหรอ...

เค้าก็ไม่บอก ไม่บอก ยังไงก็ไม่บอก

มันก็เลยถามว่า คนในห้องรึเปล่า

ก็พยักหน้าไป...

แล้วนุ้งนิ้งน้อยๆก็เงียบไปแป๊บนึง ก่อนที่ปากจะค่อยๆอ้าขึ้น

"จูเนียร์้เหรอ"

  << หน้าข้าพเจ้าในวินาทีแรก

  << หน้าข้าพเจ้าในวินาทีต่อมา

พร้อมกับการส่ายหัวพรึ่บพรับ

"เปล่า ไม่รู้!"

แล้วก่อนหน้านั้น... เึ้ค้าพูดไปว่า

ชอบคุยเอ็มตรงที่คู่สนทนา มันไม่เห็นหน้าเรา

ว่าแสดงออกยังไง หรือมีสีหน้าแบบไหน

เพราะเป็นคนที่ดูออกค่อนข้างง่าย...

นิ้งมันก็มองยิ้มๆเว้ยเฮ้ย ทำท่าเหมือนจะเข้าใจว่าไม่ใช่จริงๆ

แล้วสักแป๊บนึง มันก็พูดขึ้นมาอีก

"จูเนียร์ใช่ป้ะ"

ข้าพเจ้าก็ไม่ใช่.....

มันก็ เฮ้ย เอาจริงๆดิ

  << หน้าข้าพเจ้า...

แล้วมันก็หัวเราะค่ะ!! หัวเราะแบบ กูรู้แล้ว วะฮ่า!!

ไรอย่างงั้นเลย!!!

กรรมขิงๆ

ยังไม่ทันพูดอะไรกับมัน พ่อมันก็โทรมา บอกว่าจะมารับแล้ว

เลยได้แค่ถามว่า

นึกไงถึงเดาว่าเป็นจูเนียร์

มันก็ตอบยิ้มๆ (ไม่้ชอบยิ้มมันตอนนี้เลยยยยยยย)

"ก็แกดูออกง่ายจะตาย เห็นก็รู้แล้ว"

กรรม อยากรู้จริงๆว่าตูข้าทำหน้าอะไรออกไปให้มันดูออก...
20:27 - comments(0) trackbacks(0)
อิย๊า~ สุขใจจัง > w <
แบบว่า!! วันนี้มีนัดติวใช่ม้า~

แล้วแบบ ไปก่อนเวลาตั้งชั่วโมงนึงงี้

อย่างแกร่วอะ...

สักแป๊บนึง (ราวๆครึ่งชั่วโมง) ฟ้าก็มา

บีเอ็มก็ตามมา มันรออยู่ที่โรงอาหาร

ระหว่างเดินไปหาบีเอ็ม ก็โทรตามเนียร์เนี้ย (doki doki )

คือจะบอกว่า.... เสียงโหดใส่อีกแล้วค่ะ

ตูล่ะตกใจ นึกว่าพ่อมันรับ แหงะะะ

แล้วทีนี้ ก็เดินไปพิพิธภัณฑ์เจ้าพระยา เจอโยกับนิ้ง

(นิ้งมาในชุดพละกระโปรงนักเรียน โยมาในชุดเน่าๆที่เห็นแม่งใส่ประจำ )

พอหย่อนก้นลงนั่ง เนียร์เนี้ยก็มาาาาา (เน้นๆ)

ที่มาสุดท้ายคือปันปันกับเกย์บอม (พ่วงพุมาอีกคนละกัน เกินคาดเล็กน้อย )

แล้วก็ยกโขยงกันไปถล่มร้านแจม~

ให้ตายเหอะ! ทั้งร้านมีแต่เรา 9 คน โอ...

ก็นั่งติววิทย์... อืม...

บอกตรงๆ ตอนนี้พึ่งแค่สูตรล่ะ

ถ้าจำสูตรไม่ได้ก็จบ

เตรียมกาข้อ 2 หมด.. (ฟ้าสนใจไปด้วยกันไหม ฮึกกก )

สาธุเหอะ ให้ผ่านก็ดีใจแล้ว ไม่ตกบุญแค่ไหนแล้ววววว

เกลียดไฟฟ้าจริงๆ หอกหักอะไรมากมายไม่รู้ โฮก....กกก


ประมาณเที่ยงๆ เนียร์เนี้ย โย บอม พุ นิ้ง นุ๊ก ก็โผบินออกไปจากร้่านแจม

เหลือเพียง...

ข้าพเจ้า บีเอ็ม ฟ้า แจม และ ปันปัน

ตูข้ารู้ึ้ซึ้งเลยว่า ปันปันเป็นคนที่พอด่าแล้วจี๊ด แต่ฮาโคตรๆ

คงเพราะมันเป็นคนพูดตรงๆด้วยสีหน้าเรียบๆด้วยมั้ง

แม่ง อย่างฮา

ตอนนั้นปันปันมันให้ชีทเลขพื้นมานั่งทำ (มันบอกว่าเป็น "อย่างง่าย")

โดยให้สมมติว่า

ชีทแผ่นนั้นคือ "ข้อสอบจริง" และ "อยู่ในห้องสอบ ลอกไม่ได้"

พอเค้าทำข้อนึงได้ จะบอกฟ้่าว่าตรงนี้ไง แล้วฟ้าก็ชะโงกหน้ามาดู

ปันปันก็เอาปากกาเคาะโต๊ะค่ะ...

เป็นสัญญาณว่า "ห้องสอบเว้ย ห้องสอบ เดี๋ยวพ่อกาหัวกระดาษเลยสัส"

อะไรงั้นป้ะ!?

ฮาเหลือหลาย

แล้วเค้าก็พูดแบบ เฮ้ยๆ สอบอยู่เว้ย สอบอยู่ เดี๋ยวโดนกาหัวกระดาษ

แจมก็รับมุกโดยการกาหัวชีทตู

อืม... โดนกาหัวกระดาษล่ะ ยังไงก็ 0 ไม่ทำละกัน ก๊ากกก

แต่ก็ทำนะ หน้าแรกถูกอะ แล้วหน้าหลังมันหมดกำลังใจทำ

ฟ้ากับแจมมันก็ แกก็มั่วๆไปเหอะ

เค้าเลยเออ มั่วก็มั่ววะ

สุดท้าย ผิดเยอะกว่าชาวบ้าน...

ก็กูบอกแล้วว่าดวงไม่ดี อับโชคแต่กำเนิด โชคร้ายอยู่กับข้าพเจ้า วู้...

แล้วก็ทำเลขเพิ่มต่อ

ตูเกลียดรูทเว้ยยยยยย

บร๊ะเจ้าเหอะ งง...

เอาวะ แก้ตัวที่พหุนาม

พอเจอโจทย์ เชดดดดดดดดด

ข้อสอบมันออกงี้เหรอวะ ทำไมกูงง แฉด

สุดท้าย นั่งกินไอติม ไม่ไหวแล้ว มึนตึ้บ เจอปันปันเข้าไปเต็มๆ

ซึ้งเลยค่ะ


พรุ่งนี้สอบวันแรก

พระเจ้าาาา คืนนี้คงต้องเอาหนังสือเรียนไว้ใต้หมอนล่ะ

ไม่รู้ใครจะคุมสอบด้วย กลัวฉิบหาย

อยากให้ชลลี่คุม (แต่เจ๊แกคงตามขึ้นมาคุมไม่ได้มั้ง เหอะๆ)

จะรอดไหมวะ...

วิชาอื่นๆคิดว่าไม่น่้าจะมีปัญหา

จะกลัวก็วิทย์ ความมั่นใจไม่มีเลย

เลขยังมั่นใจมากกว่าอะ คิดดูสิ ไม่อยากเชื่อ

อังกฤษจะพยายามทำข้อสอบคอนเวอร์ให้ดี

เพราะแกรมม่าร์ไม่แม่นเท่าไหร่

เหมือนจะได้ แต่ก็ไม่ได้

ไหนจะแพซซีฟวอยซ์... ไม่เก๊ทเวลาทำเป็นประโยคคำถามอะ

ปีนี้เสียวร่วงมากมาย คนอื่นมันฟิตกัน

กูจะเต็มวิชานั้น กูจะท๊อบวิชานี้

มันเอากำลังใจกับไฟฮึดมาจากไหนกันน้า...

รู้สึกนับวัน ชีวิตยิ่งไร้แรงกระตุ้น

เหมือนกับอะไรก็ได้ ยังไงก็ได้ งั้นๆไปซะหมด

หรือนี่คือที่เขาเรียกกันว่า "ขาลงของชีวิต"

จอร์จเหอะ ชีวิตวัยแรกรุ่นตู มีแต่เรื่องซีเครียด โฮะัๆๆ

หวังว่า... คงจะไม่มีอะไรแย่ลงมากมายหรอกนะ


PS. อยากเห็นผังที่นั่งจัง คุคุ... เผื่อจะติดกับไอ้พวกที่น่าจะลอกได้

แต่ลองปากพูดอย่างงี้แล้ว คงไม่ได้อย่างใจหวังแล้วล่ะมั้ง เซ็งขิงๆ
18:49 - comments(0) trackbacks(0)
โดนอัดเลข 2 ชั่วโมงกว่า...
ตายสนิทเลยค่ะ....

แบบ เรื่องความคล้าย ข้าพเจ้าไม่รู้เรื่องเ!ยอะไรเลย

วันนี้โดนทีเดียว ชั่วโมงครึ่ง มีแต่ความคล้าย...

รู้สึกว่าบรรลุขึ้นมากมาย

ข้อสอบมันจะเป็นอัตนัยหรือปรนัยนะ?

เอาเหอะ ยังไงก็ช่างมัน โล่งใจวิชาเลขไปล่ะ

เหลือก็แค่วิทย์แล้วทีนี้!!

พรุ่งนี้ต้องให้บอมสอนให้เข้าใจให้ได้อะ

ไม่งั้นไม่รอดแหงๆ

ซ่อม 500 ข้อ...

/me หลอน

ไม่นะ ยอมติดตัวแดงเลย ซ่อมบรรลัยขนาดนั้นอะ


เมื่อคืน...

จำได้ลางๆว่าฝันถึงเนียร์เนี้ย กับฟ้า

เป็นเอามากแล้วตู

แล้วพอวันนี้ ตอนนั่งรถไปเรียนพิเศษ

เปิดวิทยุฟัง มีเพลง "เสียดายของ"

ชอบเพลงนี้อยู่แล้วเป็นทุนเดิม พอฟังแบบตั้งใจอีกที

"ยิ่งมองเท่าไหร่ใจยิ่งสั่น... ยิ้มเธอมันทำให้ฉันละลาย "

โอ้โห.... ไอ้ที่ ขีดเส้นใต้ อะใช่เลย!?

ยิ้มเนียร์เนี้ยทำให้เค้าละลายยยยยย  (บ้า)

อะไรวะ... ตอนนี้คิดแต่เรื่องนี้ เป็นเอามากจริงๆ โว้ว


วันนี้โอ๊ตไข้ขึ้นแต่เช้าเลยล่ะ...

เค้าตื่นลงมาแปดโมงกว่า หม่าม้าป่าป๊ํ่าก็พาน้องไปโรงบาลแล้ว

หมอบอกว่าให้ดูอาการก่อน 3 วัน

ถ้าไข้ไม่ลด อ้วก หรือซึมๆ ต้องรีบไปพยาบาล

ให้ตายสิ...

ไม่รู้จะเป็นอะไรมากไหม ตัวร้อนมากๆ

แบบ ไอร้อนมันทะลุเสื้อออกมาเลย

สงสัยเพราะเดิมทีไม่สบายอยู่แล้ว

แล้วเมื่อวานกินไอติม  (ตอนไหนไม่รู้ โอห์มมันบอก)

ถึงบ้านตอนอาบน้ำก็เล่นน้ำ  อีกต่างหาก

ไม่น่าเล้ย หายเร็วๆละักันนะไอ้น้องชาย

อย่าเป็นหวัดหมูล่ะ


พรุ่งนี้มีนัด เดท ติวที่โรงเรียนตอน 10 โมง (ครึ่งมั้ง) ที่โรงเรียน

หึๆ -.,-


PS. รู้สึกเหมือนจะสูงขึ้น

เพราะกางเกงที่ช่วงปิดเทอมใส่แล้วมันยาวประมาณเข่า

วันนี้ใส่แล้วเลยขึ้นมามากพอดู~
17:39 - comments(0) trackbacks(0)
S M T W T F S
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30      
<< September 2018 >>
PROFILE
NEW ENTRY
MOBILE
qrcode
COMMENT
ARCHIVE
LINKS
RECOMMEND
OTHER
SPONSORE